κομπαρσοι

  Στις αρχικές σελίδες των διαδικτυακών σου κύκλων, μόνο ψευδεπίγραφες ευτυχίες και πρότυπα ζωής. Άρθρα στη lifo , ψεύτικες ειδήσεις, πόλεμοι σε live μετάδοση, κοινωνικοπολιτικές αναλύσεις ατόμων της διπλανής πόρτας, έρωτες σε δημόσια παράσταση, γέλια με φίλους, ο καθένας απ’ το σπίτι.  Ξέρεις, εκεί δε θα βρεις ποτέ κενό. Πάντα κάτι σου γεμίζει τη ζωή. Κανίβαλοι χρήστες της απελπισίας μας για πλήρωση. Όλοι έχουν εκεί ρόλο. Όλα είναι διαφορετικά και πάντα υπάρχει χώρος για πλήρωση επιθυμιών. Καθημερινή δημοπρασία για την έγκριση του δεύτερου εαυτού σου.      Που να χωρέσουν τόσες επιθυμίες σε έναν κόσμο, έφτιαξες και δεύτερο. Να είσαι άριστος μαθητής, να είσαι εργατικός, να είσαι ποθητός, να έχεις χρήματα, να έχεις το καλύτερο αυτοκίνητο… Τρένα επιθυμιών τρέχουν διαρκώς και κάπου έκρυψες την ευτυχία.      Γέννησε η δύση καταθλιπτικούς πολίτες και μετρό της τρέλας. Και μετά σου έφταιξε η τρομοκρατία.  Φοβάσαι. Μην φέρει πάλι ο φόβος ...

    ‘’Είμαι δυνατός. Έλλογο ον. Παιδί της χαραυγής του νέου μιλένιουμ. Ξέρεις είναι τόσο όμορφο να μπορώ να μαθαίνω τόσα πράγματα. Η ζωή φαντάζει γεμάτη νόημα. Κοιτώ γύρω μου τον κόσμο και τα μόρια που φέρουν τη ζωή και έχω τόσα να πω. Μου έδωσε το σχολείο μου τις βάσεις. Τώρα είμαι στο πανεπιστήμιο. Είμαι επιστήμων. Η μαμά είναι τόσο χαρούμενη. Τις μιλώ για όλα αυτά που διαβάζω στα βιβλία. Πλέον, στο καθημερινό τραπέζι του σπιτιού κάνω διαλέξεις στους γονείς μου. Μαθαίνοντας για τη δομή της ζωής, νιώθω πιο ισχυρός. Πλέον γνωρίζω. Ζώα, φυτά, άνθρωποι, ουσίες, οργανικά στοιχεία, σύμπαν, όλα ύλη… Δε θέλω να σταματήσω να μαθαίνω. Μπορούμε να φτάσουμε εκεί που δεν είχαμε φανταστεί. Μπορούμε να κάνουμε τη ζωή ακόμα ευκολότερη. Κάποια στιγμή θα φτάσουμε στον Άρη. Θα μάθουμε να αναπαράγουμε φυτά, ζώα, ακόμα και ανθρώπους. Θα ‘μαστε ευτυχισμένοι…      Ακόμα και αν δεν είμαστε, θα ξέρουμε τόσα, ώστε με ένα χάπι να έρχεται και η ευτυχία. Πολλά προχώρησαν από τα πρώτ...

  Κυριακή σήμερα, 15 Νοέμβρη, 2 μέρες μετά τα γεγονότα του Παρισιού και 2 πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου. Θα μπορούσα βέβαια να γράψω κάτι σχετικό και ‘’επίκαιρο’’ όπως απαιτούν τα timelines των social media . Αν’ αυτού, επέλεξα να μιλήσω για ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ένα βιβλίο με θέμα την αδικία του καπιταλιστικού συστήματος που γεννά πείνα, χούντες και ρατσισμό, ‘’τα σταφύλια της οργής’’ του Τζων Στάινμπεκ. Το κατά πόσο έχουν σχέση αυτά, με το Παρίσι και το κάθε ‘’Πολυτεχνείο’’, το αφήνω στη δική σας κρίση…      Οι ήρωες του βιβλίου, μέλη της οικογένειας ‘’Τζόουντ’’, παίρνουν ζωή στην Αμερική των αρχών της δεκαετίας του ’30, λίγο μετά το μεγάλο κραχ. Σε κατάσταση οικονομικής δυσπραγίας, αναγκάζονται να ακολουθήσουν το μεγάλο ρεύμα μετανάστευσης της εποχής, την εγκατάλειψη της γης τους και της αγροτικής ζωής, για το ‘’όνειρο’’ της Καλιφόρνια, των εύφορων εδαφών και της ελπίδας για ένα μεροκάματο. Στο ταξίδι αυτό που έμεινε στη...

  Επιθυμώ, θέλω, γουστάρω, ποθώ… Νομίζω πως είναι υπερβολικά πολλά τα ρήματα για να εκφράσουμε την επιθυμία. Και την επιθυμία πώς να την αντιληφθώ; Με την σοβαρότητα και συμβατικότητα του ‘’επιθυμώ’’ ή με την ένταση του ‘’ποθώ’’; Και από την άλλη, το μυαλό κάθε ανθρώπου κατακλύζεται ασταμάτητα από τόσο πολλές επιθυμίες, αλλά και συνάμα τόσο διαφορετικές μεταξύ τους, ώστε ο ορισμός της επιθυμίας να φαντάζει όλο δυσκολότερος, αλλά και ενδιαφέρων.      Καταρχάς, από την εποχή του Αριστοτέλη και το ‘’άλογον'', διαφαίνεται η υποτίμηση της επιθυμίας και η ‘’ανακήρυξή της’’ σε βασίλειο κάθε ζωώδους ενστίκτου. Μέχρι και σήμερα, ο καθένας συνδυάζει τις παραπάνω έννοιες, κατά κύριο λόγο, με ό,τι αποκαλούμε βασική ανάγκη. Τροφή και σεξ, τα δύο που λατρεύουμε, αλλά και υποτιμούμε, θεωρώντας τα ελέγξιμα από την ανθρώπινη λογική, κάτι που μας κάνει να νιώθουμε όλο και πιο ισχυροί.      Πράγματι, αυτή η τάση του ανθρώπου να ‘’αποκηρύξει’’ το ζώο μέσα του εί...

  Ακόμα και ένα παιδί μαθαίνει από πολύ νωρίς ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται. Κατά τα διδάγματα της φιλοσοφίας, οι κοινωνίες αποτελούν ένα οργανικό σύνολο, το οποίο μπορεί να περνά διαρκώς από ένα στάδιο σε άλλο, αλλά μεταβάλλεται στο ρου της ιστορίας με τα ίδια βασικά χαρακτηριστικά. Ξέρετε, εξουσιάζοντες και εξουσιαζόμενοι υπήρχαν πάντα και σε κάθε μεγάλη υλική μεταβολή της κοινωνικής πραγματικότητας, συνέβησαν και οι μεγάλες κοινωνικές εκρήξεις και ανακατατάξεις. Η μοναρχία εκτοπίστηκε μόνο όταν η κοινωνία εγκατέλειψε τα χωράφια και στράφηκε στη βιομηχανία και στο εμπόριο, διευρύνοντας του ορίζοντές της σε όλο τον κόσμο(βλ. μεγάλες ανακαλύψεις). Κατ’ αυτόν τον τρόπο πια, είχε σημασία μόνο το χρήμα και όχι η γη. Οι μονάρχες έμειναν με τη γη και την πολιτική εξουσία, ώσπου το άρμα του φιλελευθερισμού τους άφησε μόνο με τη γη… Ο καπιταλισμός εδραιώθηκε ως κυρίαρχη ιδεολογία, ώσπου η υπερπαραγωγή να οδηγήσει στο μεγάλο κραχ του ’29 και η εκμετάλλευση στην ανάδυση της μαρξιστικής ιδ...

  Ακριβώς π ριν ξεκινήσω να γράφω αυτές τις λέξεις , έκανα delete σε ένα άλλο αρχείο word στο laptop μου . E δώ και δυο βδομάδες , είχα α π οφασίσει να γράψω κάτι καινούργιο , π ου να συγκεντρώνει όλες μου τις σκέψεις του τελευταίου καιρού και να μ π ορεί να μου π ροσφέρει μια στοιχειώδη ‘’ ψυχοθερα π εία ’’ . Ήθελα α π λά π ολύ να γράψω κάτι καινούργιο , γιατί είχα και αρκετό καιρό να το κάνω . Στο μυαλό μου ωρίμασε ένα κείμενο π ου θα μιλούσε για την αιώνια σύγκρουση μεταξύ της λογικής και των ενορμήσεών μας . Αλλά ειδικά για το δεύτερο , δεν ήξερα π ώς ακριβώς να το ορίσω . Ήθελα να μιλήσω για όλες αυτές τις ε π ιθυμίες π ου είναι καθαρά ζωώδεις , αλλά π ολύ π ερισσότερο για το π ώς , ακόμα και όταν π ράττουμε νομίζοντας ότι διακατεχόμαστε π λήρως α π ό τη λογική μας , το ασυνείδητο είναι αυτό π ου θα κυριαρχεί … Έχουμε φτάσει να π ιστεύουμε ότι είμαστε π...