κομπαρσοι

  Δεν νομίζω ότι αντέχεται πια τόση αβεβαιότητα. Έχω την αίσθηση, μια αίσθηση ριζωμένη βαθιά μέσα στα κόκαλα μου, πως είναι συγχυσμένες στο μυαλό μου οι έννοιες της ελευθερίας και της απλότητας, της ευτυχίας και της αέναης περιπέτειας. Ίσως έχω μπερδέψει και την ίδια την ζωή με το θέατρο, το ψέμα , το όνειρο. Υπάρχει μια πλευρά του εαυτού μου που αγαπά να περιφέρεται στους σταθμούς των τραίνων και να κοιτάζει έντονα τους περαστικούς επιθυμώντας διακαώς να συναντήσει σε ένα βλέμμα το επόμενο κεφάλαιο του βιβλίου της. Έτσι νιώθει ελεύθερη, μέσα στην αναζήτηση και σε μια πολυπόθητη τρέλα. Μια τρέλα συγκεκριμένη και αχανή ταυτόχρονα, αυτή των μαύρων σύννεφων, της αλαζονείας και του μυστηρίου.     Υπάρχει όμως, μια άλλη πλευρά που χλευάζει την πρώτη λέγοντας της ειρωνικά ότι αναλώνεται, ξοδεύεται ολόκληρη σε ένα ρομαντικό πρότυπο που δεν μπορεί ούτε καν να οικειοποιηθεί. Η αληθινή ευτυχία, της λέει, είναι στα απλά καθημερινά πράγματα αρκεί να τους δώσεις ...

·         λήθη   <   αρχαία ελληνική   λήθη   <   λήθω ουσιαστικό,  θηλυκό Ορισμός : η  λησμονιά , το σβήσιμο από τη μνήμη, το να μη θυμάσαι πια                  η  λησμονιά , η κατάσταση κατά την οποία δεν σε θυμάται κανείς ·         Συγγενικές λέξεις: λάθος, λαθραίος, αλήθεια       Άραγε πόσα άτομα αναγκάστηκες να ξεχάσεις και να αφήσεις πίσω και πόσα ακόμα θα υπάρξουν στη ζωή σου; Κάποια από αυτά τα επέλεξες εσύ, κάποια λαθραία εισέβαλαν στη ζωή σου, μα όλα κατέληξαν να σου είναι απαραίτητα. Και όμως ήρθε η μέρα που τα άτομα αυτά σε πρόδωσαν, σε πλήγωσαν, σε απέρριψαν. Ήταν λάθος σου που τους επέτρεψες να γίνουν αναπόσπαστο κομμάτι σου; Δεν έχει σημασία πια. Το μόνο που προσπαθείς μανιωδώς είναι να απαλλαγείς από το αίσθημα του θυμού, την απώλειας, της απόγνωση...

   Όλοι έχου μ ε έναν άνθρω π ο χω μ ένο στα σωθικά μ ας π ου τον π οθού μ ε όσο   τί π οτα . Πονά μ ε ασφυκτικά για αυτόν , τόσο π ου είτε είναι κοντά μ ας , είτε μ ακριά μ ας , αφήνου μ ε τη ζωή μ ας στάσι μ η . Συ μ βιβαζό μ αστε σε μ ια μ ετριότητα π ου δεν αντικατο π τρίζει τη ζωή π ου θέλου μ ε για μ ας . Μου είχε π ει κά π οιος « Ποτέ μ ην συ μ βιβάζεσαι μ ε τί π οτα λιγότερο α π ό αυτό π ου θες στη ζωή σου , για κανέναν , όσο και αν τον αγα π άς . Ποτέ δεν οδηγεί π ουθενά ο συ μ βιβασ μ ός , ούτε για σένα ούτε για τον αλλο . » Το θεώρησα λίγο α π όλυτο τότε και κυνικό ίσως . Και αν θέλω εγώ να συ μ βιβαστώ … δεν είναι και π άλι κάτι π ου θέλω εγώ και ε π ιλέγω για τη ζωή μ ου ;!      Τώρα ό μ ως καταλαβαίνω , οι άνθρω π οι π ρέ π ει να εί μ αστε ελεύθεροι γιατί μ όνο έτσι ανθίζου μ ε . Όταν ψαχνό μ αστε , κάνου μ ε νέα π ράγ μ ατα και ...